This Copy Is Distributed by World Games Studio
For New DivX Movies Go On: www.worldgames.5u.com
Не може да минеш!
Гандалф!
Јас сум поданик на тајниот оган, носач на пламенот од Анор.
Врати се во сенката!
Темниот оган нема да ти помогне,
Пламену од Удун!
Нема да поминеш!
Не, не! Гандалф!
Губете се, Будали!
Не!
Гандалф!
Што тоа, Г.Фродо?
Ништо...
Само сон.
Мордор.
Единственото место од Средната земја Што не сакаме да го видиме одблизу.
А сепак таму се трудиме да стигнеме.
Таму, каде што не можеме да одиме.
Да се соочиме со ова, Г.Фродо Изгубени сме.
Не мислам дека Гандлаф сакаше да дојде до ова.
Тој не сакаше многу работи да се случат, Сем.
Но се случија.
Г.Фродо?
Прстенот, нели?
Станува потежок.
Колку храна ни остана?
Па, да проверам.
Ох да, одлично.
Лембас леб.
И гледај!
Повеќе Лембас леб.
Обично не сум склон кон непознати јадења,
Но ова Елфскиве работи не се воопшто лоши.
Баш ништо не може да го замрачи твојот дух, нели Сем?
Тие дожливи облаци би можеле.
Ова ми изгледа необично познато.
Затоа што веке бевме овде!
Се движиме во круг!
каков е овој ужасен смрдеш?
Гарантирам дека сме биску до некоја гнасна бара.
- Чуствуваш ли? - Да.
Можам да намирисам.
Не сме сами.
Крадци!
Гнасни, мали крадци!
Каде е?
Тие го украдоа од нас.
Моeтo "Драгоценo"...
Ги колнаме! Ги мразиме!
Наше е, да, наше е.
И ние си го сакаме!
Ова е "Стинг".
Си го видел и порано,
Нели...
Голум!
Пушти го, или ке ти го исецкам вратот!
Тоа пече!
Не пече!
Не мрзне!
Елвско јаже проклето.
-Тргни го од нас! -Тишина ти!
Безнадежно е!
Секој Орк до Мордор може да го чуе овој измамник!
Да го врземе и да го оставиме!
Не!
Тоа ке не убие, ке не убие!
Тоа е повеке отколку што заслужуваш!
Можеби тој, заслужува да умре.
Но сега кога го сретнав,
Сепак го сожалувам.
Ке бидеме добри со нив, ако тие се добри со нас.
Тргнете го од нас.
Се колнеме, ке правиме што вие сакате.
Се колнеме!
Нема ветување што ти можеш да го дадеш, а јас да верувам.
Се колнеме дека ке му слугуваме на Господарот на "Драгоценото".
Се колнеме во... Во "Драгоценото"!
Голум, голум.
Прстенот е предавнички.
Ке те држам за дадениот збор.
Да...
Во моето "Драгоцено"...
Зарем не e "Драгоцено"?
Не ти верувам!
- Доле! Доле! - Сем!
Пробува да не изигра!
Ако го пуштиме слободен, Ке не задави на спиење!
Го знаеш патот до Мордор?
Да...
Си бил таму и порано?
Да...
Ти ке не однесеш до "Црната Капија".
Мери?
Мери!
Што е? Што намириса?
Човечко месо.
Арагорн!
Ги најдоа нашите траги!
Покрет!
Темпото им е забрзано.
Мора да не намирисале.
Побрзајте!
Ајде Гимли!
Три дена и ноќи поминати во потера.
Без храна.
Без одмор.
И ништо од нашиот улов, Но што можеш да видиш на голите карпи.
Не паѓаат туку така лисјата од Лориен.
Можеби се сеуште живи.
Помалку од еден ден се пред нас, ајде!
Ајде Гимли!
Ги стигаме.
Се истрошив на оваа долга трчаница.
Ние Џуџињата сме родени спринтери.
Опасни на кратки далечини.
Рохан.
Домот на "Господарите на коњите".
Има нешто чудно наоколу.
Некое зло ги забрзува овие суштества.
И ја насочува својата волја против нас.
Леголас! Што гледаат твоите Елфски очи?
Уруците свртеа на северо исток.
Ги носат хобитите во Ајзенгард!
Саруман...
Светот се менува.
Кој сега има сила да им се спротивстави на армиите од Ајзенгард.
И Мордор?
Да застане против моќта на Саурон и Саруман,
И против обединувањето на двете Кули?
Заедно, Саурон господару мој,
Ке владееме со Средната-Земја.
Стариот свет ке гори во огновите на индустријата.
Шумите ќе паѓаат.
Нов поредок ќе се издигне.
Ќе ја движиме Воената машинерија,
Со мечот и со копјето,
И челичната тупаница на Орките.
Ни останува само да ги тргнеме оние што ни пркосат.
Јавачите ви ги одземаа поседите.
Го отераа вашиот народ во ридиштата.
Да се гребат за живот, по површината од карпите.
Убијци!
Повратете си ги земјите што ги украдоа од вас.
Запалете го секое село!
Ќе започне во Рохан.
Предолго овие селани ти се спротивставуваа.
Но, не повеќе.
Еотејн! Еотејн!
Земи ја сестра ти.
Ќе се движите побрзо само вие двајцата.
Тато рече дека Еотејн не смее да го јава Перу. Преголем е за него!
Послушај ме!
Мораш да јаваш до Едорас и да дигнеш узбуна.
-Ме разбравте ли? -Да, мамо.
Не сакам да си заминам.
- Не сакам да си одам, мамо! - Фреда?
Ќе ве најдам таму.
Брзо!
Брзај, чедо мое!
Рохан, Господару мој,
E спремен да падне.
Теодред...
Вашиот син е тешко ранет, Господару.
Падна во заседа, наместена од Орките.
Ако не си ја браниме нашата земја,
Саруман ќе ни ја земе со сила.
Тоа е лага!
Саруман Белиот, отсекогаш ни бил пријател и сојузник.
Грима...
Орките талкаат слободно, насекаде низ нашата земја.
Непроверени, непредизвикани, убивајќи каде ќе стигнат.
Орки, носејќи го симболот, Белата Рака на Саруман.
Зошто ги товариш овие грижи на веќе измачен ум?
Неможеш ли да видиш?
Твојот Вујко е уморен од твоето...
... Бунтовништво...
Твоите присилби за отпочнување Војна...
Присилби?
Колку време има откако Саруман те поткупи?
Што беше ветената награда, Грима?
Кога сите ќе бидат мртви, да си го земеш твојот дел од богаството?
Предолго веке, зјапаш во мојата сестра,
Предолго веке, демнееш над нејзините чекори.
Далековид си, Еомер, сину на Еомунд.
Премногу...
Протеран ќе бидеш веднаш, Од царството Рохан,
Пратен со смртни болки.
Продолжи да дишеш, во тоа е трикот!
Диши! Ох!
Трчаат како самите камшици на нивните господари да се зад нив.
Не одиме понатаму,
Без да земеме здив.
Запалете оган!
Мери. Мери!
Мислам...
Дека направивме грешка напуштајќи ја Шајар, Пипин.
Кој ги прави овие звуци?
Дрвата...
Што?
Се сеќаваш на Старата Шума?
На излезот од Бакленд?
Тамошните имаа обичај да раскажуваат, дека нешто во водата ги прави дрвата да раснат високи,
И да оживеат.
Да оживеат?
Дрва што можат да шепотат,
Да зборуваат меѓусебно,
Дури и да се движат.
Прегладнет сум.
Не лапнавме ништо освен црвјосан леб за овие три, смрдливи дена!
Аха!
Зошто да не добиеме малку месо?
Што е со нив?
Тие се свежи!
Тие не се за јадење!
А што со нивните нозе?
Не им требаат.
Ох! Изгледаат вкусно!
Назад, Олошу!
Затни ја муцката!
Само еден гриз?
Не!
Изгледа дека пак има месо на менито, момци!
Пипин, да одиме!
Само напред,
Барајте помош...
Квичете!
Веќе никој нема да ве спаси!
Пипин!
Црвено сонце изгрева...
Крв е пролеана оваа ноќ.
Јавачи на Рохан!
Какви вести носите од Кралевството?
Што бараат Елф, Човек и Џуџе во "Земјата на Јавачите"?
Зборувајте брзо!
Дај ми го твоето име, Господару на Коњите...
И јас ќе то го кажам моето.
Ќе ти ја исечев главата, Џуџе...
Ако ти стоеше малку повисоко од тлото!
Би умрел, пред твојот удар да падне!
Јас сум Арагорн, син на Араторн.
Ова е Гимли, син на Глоин,
И Леголас, Од Шумските краишта.
Ние сме пријатели на Рохан и на Теоден, вашиот Крал.
Теоден повеќе не разликува пријател од крвник.
Дури и помеѓу својот род.
Саруман го отру умот на кралот и загосподари со овие краишта.
Мојата дружина е од оние сеуште лојални на Рохан.
И за тоа, ние сме протерани.
Белиот Магепсник е лукав.
Шета и ваму и таму, велат...
Како старец, преправен и прикриен...
И секаде неговите шпиуни се пробиваат низ нашите мрежи.
Ние не сме шпиуни...
Следиме банда Орки, Урук-хаи, западно, преку долината.
Тие заробија два наши пријатела.
Уруците се уништени... Ги заклавме во текот на вечерта.
А двата Хобита?
Видовте ли два Хобита со нив?
Тие се многу мали, Би изгледале како деца во ваши очи.
Не оставивме ниту еден жив.
Ги натрупавме телата и ги запаливме.
Мртви?
Жалам...
Хасуфел! Арод!
Овие коњи нека ве понесат кон подобра судбина, отколку онаа на нивните господари.
Пријатно.
Барајте си ги пријателите,
Но не и верувајте на надежта.
Таа ги има заборавено овие предели...
Јаваме на север!
Ова е еден од нивните мали колани.
Нека по смртта најдат мир...
Ги изневеривме...
Хобит лежел овде,
А и другиот...
Ползеле...
Рацете им биле врзани.
Нивните стеги биле исечени.
Трчале наваму...
Биле следени...
Коланот!
Трчај!
Траговите водат надвор од местото на битката,
Во шумата Фангорн.
Фангорн!
Какво лудило ли ги втурнало таму?
Му избегавме ли? Мислам дека му избегавме?
Ќе ви ги искинам малите, гнасни главчиња! Доаѓајте ваму!
Дрвата! Искачи се на дрвото!
Го снема...
Мери!
Ајде да направиме црвлива-дупка во твоето стомаче.
Бегај Мери!
Мали Орки!
Тоа зборува, Мери. Дрвото зборува!
Дрво? Не сум јас никакво дрво!
Јас сум Ент.
Стада од Дрвја.
Пастир на шумата!
Не му зборувај Мери.
Не го охрабрувај.
Триберд некои ме нарекуваат.
И на чија страна си ти?
Страна?
Не сум на ничија страна.
Затоа што никој не е на моја страна, малецки Орки.
Никој повеке не се грижи за шумите.
Ние не сме Орки.
Ние сме Хобити!
Хобити?
Никогаш не сум чул за Хобит до сега.
Мене ми звучи како Оркишка пакост.
Доаѓаат со оган,
Доаѓаат со секири.
Досадуваат, гризаат, кршат, сечат, палат.
Уништувачи и узурпатори! Проклети нека се!
Не! Не разбираш.
Ние сме Хобити, Полушани. Жители на Шајар!
Можеби и сте, а можеби и не сте.
Белиот Волшебник ке знае.
Белиот Волшебник?
Саруман!
Види, Види, Ние ве изнесовме надвор!
Побрзајте, Хобитси! Брзо!
Среќни сте што ве најдовме.
Добар хобит.
Ова е бара!
Не донел во мочуриште!
Мочуриште, да, да.
Дојди Господару.
Ќе те однесеме по безбедни патеки, низ маглата.
Ајде Хобити, дојдете!
Брзи сме.
Јас го најдов. Да...
Патот низ Мочуриштата.
Орките не го минат.
Орките не го знаат.
Одат наокулу, милји и милји наоколу.
Дојдете брзо.
Лукави и брзи, Мора да бидеме како сенки.
Има мртви нешта!
Мртви лица во водата!
Сите мртви...
Сите скапани...
Елви и луге и Орксови...
Големата битка, одамна.
"Мочуриште на Мртвите".
Да, да! Така го нарекуваат.
Наваму.
Не следете ги светлата.
Внимателно сега!
Или Хобитите одат долу да им се придружат на оние мртвите,
И ќе си запалат свеќи за самите себе.
Фродо!
- Голум? - Немој да ги следиш светлата!
Г.Фродо!
Добро ли сте?
Толку сјаен...
Толку прекрасен...
Ах, "Драгоценото".
Што рече?
Господарот мора да се одмара.
Господарот треба да ја чува силата.
Кој си ти?
Не смее да не прашува, не е негова работа.
Голум, Голум.
Гандалф ми кажа дека си бил еден од оние што живееле покрај реките.
"Студ в срце, во коски и удрен од гром, Патникот го голта ладот, далеку од својот дом."
Тој рече дека твојот живот е една тажна приказна.
"Не се гледа, што напред се спрема, Кога сонцето ке згасне, а месечината ја нема!"
Некогаш, одамна си бил многу налик на Хобит?
...Беше ли...
...Смигл?
Како ме нарече?
Тоа некогаш беше твоето име, нели?
Многу одамна...
Моето име...
Смигл...
Црните јавачи!
Кријте се! Кријте се!
Ајде Фродо!
Побрзај!
Ќе не видат! Ќе не видат!
Мислев дека се мртви!
Мртви?
Не, нив не можеш да ги убиеш. Не!
Сеништа! Сеништа на крилја!
Го повикуваат.
Го повикуваат "Драгоценото".
Г.Фродо! Добро е. Јас сум тука.
Побрзајте, Хобити!
Црната капија е многу блиску...
Крв од Орки!
Ова се чудни трагови.
Воздухот е густ тука...
Оваа шума е стара...
Многу стара...
Полна со сеќавања.
...И гнев...
Дрвата зборуваат помеѓу себе.
Гимли!
Спушти ја секирата.
Арагорн, таму има нешто!
Што виде?
Белиот Волшебник се приближува.
Не му дозволувајте да зборува.
Ќе не маѓепса!
Ќе мора да бидеме брзи.
Ги следите трагите на два млади Хобити.
Каде се?
Поминаа одовде, завчера.
Тие сретнаа некого кого не очекуваа да го видат.
Дали тоа ве прави помирни?
Кој си ти?
Покажи се!
Не е можно!
Ти падна!
Во оган...
И вода...
Од најдлабоките зандани до највисокиот врв,
Се борев со него, Со Балрогот на Моргот.
Се додека на крајот не го фрлив доле, поразувајќи го на работ од планината
Темнината ме обзема.
И скитав... Надвор од мислите и времето...
Звезди ротираа над мене...
И секој ден беше долг како еден животен век на земјата.
Но, тоа не беше крајот...
Почувствував пак, живот во мене.
Бев испратен назад.
Се додека не ја завршам задачата.
Гандлаф!
Гандалф?
Ох да...
Така некогаш ме нарекуваа.
Гандалф сивиот.
Тоа беше моето име.
Гандалф!
Јас сум Гандалф Белиот.
И сега се враќам меѓу вас.
Во времето на промени...
Еден дел од вашето патешествие е готово, но друго започнува.
Војната пристигна во Рохан.
Мора да јаваме до Едорас со сета расположлива брзина.
Тоа е еден од видот Меарас,
Освен ако очите ми се залажани од некоја магија.
Шедоуфакс.
Тој е Господар на сите коњи,
И ми беше сопатник низ многу опасности.
Мојот дом.
Спијам во шумите овде.
Покрај корењата на планината.
Му реков на Гандалф дека ќе ве вардам, а така и ке направам.
Дрвата станаа диви и опасни...
Бесот сега е вгнезден во нивните срца.
Ке ве повредат ако можат.
Премалку има сега, од нашиот род...
Премалку, што останаа под мое водство...
Црните Порти на Мордор!
Спаси не!
Татко ми би имал да каже збор или два кога би можел да не види сега.
Господарот рече, да му го покажеме патот до Мордор,
Па Смигл е добар, прави се што Господарот бара.
Да, реков.
Тоа е тоа.
Не можеме да влеземе тука.
Гледај!
Портите,
Се отвараат!
Можам да видам што има долу.
Сем! Не!
Господару!
Не барам од тебе да ме следиш Сем.
Го знам тоа, Г.Фродо.
Се сомневам дека овие елфски наметки ке ни помогнат таму.
Сега!
Не! Господару, не!
Ќе те фатат! Ќе те фатат!
Немој да му го носиш.
Тој го сака "Драгоценото".
Секогаш е во потрага по него.
А и "Драгоценото" сака да му се врати назад,
Но ние не смееме да дозволиме тој да го има.
Не!
Има и друг пат!
Притаен, и темен пат.
Зошто порано не проговори за ова?!
Затоа што Господарот не не праша!
Тој ни приготвува нешто сомнително!
Сакаш ли да кажеш дека има друг пат до Мордор?
Да.
Има една патека,
И скалила,
И потоа...
...Тунел.
Не доведе до тука, Сем.
Г. Фродо, не!
Си беше верен на дадениот збор.
Не!
Води не Смигл.
Добар Смигл, помага секогаш.
Едорас,
И Златните одаи на Медуселд.
Таму живее Теоден, Кралот на Рохан,
И неговиот ум е поседнат.
Сарумановиот стисок врз Кралот Теоден, стана многу силен.
Господару?
Вашиот син...
Мртов е...
Господару?
Вујко?
Зарем нема да го погледнеш?
Ке направиш ли нешто, воопшто?
Бирајте ги зборовите.
Не очекувајте добредојде овде.
Ох, Мора да умрел во текот на ноќта.
Вистинска трагедија е ова за Кралот, да го изгуби синот-единец и наследник.
Разбирам дека е тешко да го прифатиш неговото заминување,
Посебно во овој миг, Кога брат ти те напушти.
Змијо, остави ме на мира!
Но, ти и онака си сама.
Кој знае што си и рекла на темнината...
Во горките часови на ноќта,
Кога ти се чини дека векот ти се смалува...
Кога зидовите од твојата одаја се стеснуваат околу тебе...
Тогаш срцето, може да смисли навистина разни настраности...
Толку убава,
А толку ладна...
Како блед утрински извор, Слеан со зимскиот студ...
Твоите зборови се отровни.
Ќе најдеш повеке живост и на гробишта.
Не можам да ви дозволам да стапнете наоружани пред Кралот Теоден,
Гандалфе Сиви.
По наредба на Грима Црвјазик.
Твојата палица...
Не,не би разделил еден старец од бастумот што му помага во оддот?
Господару.
Гандалф сивиот пристигна.
Тој е гласник на несреќата.
Гостопримливоста на твојот двор некако е згасната во последно време,
Кралу, Теоден!
Тој не е добредојден.
Зошто да ти пожелам добредојде,
Гандалфе Олујновран?
Прашање на место, господару.
Прекасно, овој завереник одбра, да се појави меѓу нас.
Злогласник те нарекувам...
Лошите вести се и лоши гости.
Тишина ти!
Држи си го бодликавиот јазик зад забите!
Не поминав преку оган и смрт за да се натегам со избезумен црв!
Твојата палица...
Ви реков да му ја земете палицата на Волшебникот!
Теоден,
Сину на Тенгел.
Предолго ти, седеше во сенка...
Би седел мирен да бев на твое место.
Те ослободувам...
Од магијата!
Твојата моќ не досега овде, Гандалфе сиви.
Ке те истерам, Саруман, како отров од рана.
Чекај.
Ако јас заминам, Теоден ке умре.
Чим не ме уби мене, нема ниту него да го погубиш.
Рохан е мој!
Губи се!
Го знам твоето лице...
Еури...
Еури.
Гандалф?
Диши го пак слободниот здив, пријателе.
Темни беа, сништата мои во последно време...
Твоите прсти ке се потсетат на силата уште подобро...
...Ако ја стегнат дршката на мечот.
Јас само...
Одсекогаш...
Ви служев на вас, Господару.
Твоето магии ке ме натераа да ползам како некој звер!
Не ме прогонувајте!
Не, Господару!
Не, Господару...
Пуштете го нека оди.
Доволно крв се пролеа на негова сметка.
Тргајте ми се од патот!
Клекнете пред Кралот Теоден!
Каде е Теодред?
Каде е мојот син?
"Симбелмијне".
Од секогаш никнело околу гробниците на моите предци.
Сега, ке го покрива гробот на мојот син.
Авај, затоа што крајот на злите дни тебаше да биде мој.
Младите исчезнуваат, а старците го одложуваат крајот.
И јас да доживеам,
Да ги видам последните денови на мојата лоза...
Смртта на Теодред, не беше твоја вина.
Но ниеден родител не треба да си го погреба чедото...
Беше силен тој во животот.
Неговиот дух ке го најде патот до дворовите на твоите татковци.
Не биле ниту предупредени.
Ниту вооружени.
Сега дивите луге талкаат низ западниот завој, палејки се на нивниот пат.
Пластови сена, штали и дрва.
Каде е мама?
Ова е само дел од теророт што Саруман ке го спроведе.
А сега е помоќен, излуден поради стравувањата од Саурон.
Одјавај и сретни се со него лице во лице...
Протерај го што подалеку од твоите жени и деца.
Мораш да се бориш!
Веке имаш 2000 добри луге што јаваат на север додека ние овде зборуваме.
Еомер ти е лојален.
Не можам да помогнам. Знам што барате од мене, но, не можам да
им донесам уште смрт на моите луѓе. Нема да ризикувам да
започнам војна. - Војната е пред вас, без разлика дали ќе
ризикувате или не.
Кога последен пат погледнав, крал а Рохан беше Теодон, а не Арагорн.
А кое е решението на кралот?
По наредба на кралот, градот мора да се изпразни!
Мораме да бегаме! Не земајте богатства со вас, само она што ви
треба! - Бегаат во планината наместо да се борат! Кого ќе го
бранат, ако не својот крал? - Тој го сака само најдоброто за своите
луѓе. Сака да ги засолни од нивниот пат. - Нема излез. Ќе ги
одведе во замка, а мисли дека ги води на безбедно. Тоа ќе биде
масакр. Саруман има силна восјка, и се плашам за нив. Се плашам за
опстанокот на Рохан. Ќе му требаш. Ќе им требаш на луѓето на
Рохан. Одбраната мора да издржи. - Ќе издржи.
Сивиот. Така ме викаа. Стотици години живот, а сега, немам време.
Со среќа. Мојата потрага нема да биде спречена. Очекувај ме. На
првиот зрак, на изгрејсонцето. Во зори. Погледни на исток.
Добро ракуваш со меч.
Жените во земјава одамна го научиле тоа. Оние кои се без меч
може да умрат од него. Не ми е страв ни од болка, ни од смрт.
Од што се плашиш, дамо? -Од кафез. Да бидам зад решетки
додека старото време ги прифати. И старите вредности кои
потекнуваа од посакувањето.
Ти не си ќерка на крал. Таа треба да владее со Рохан.
Мислам дека тоа нема да биде твојата судбина.
Нема да остане таму. Го знае тоа и ќе очекува напад на градот.
Ќе отидат во длабоките шуми на Рохан, затоа што нема да тргнат
по опасните патеки во планината. Ќе бидат бавни. Ќе има
жени и деца со нив. Прати ги воините.
Не оди многу далеку, смрдле! -Зошто го правиш тоа?
Кое? - Го нарекуваш секако.
Затоа што... Тоа и е, Фродо. Полн е само со лаги и измами.
Го сака прстенот, само за тоа му е гајле. - Немаш поим што си му
направил, и што му прави сеуште.
Сакам да му помогнам, Сем. - Зошто?
Затоа што мора да верувам дека може да се врати.
Не можеш да го спасиш, Фродо. -Што знаеш ти за тоа? Ништо!
Извини, Сем. Не знам зошто го реков тоа.
Поради прстенот. Не можеш да ги тргнеш очите од него. Сум те
видел. Не јадеш, едвај спиеш. Те обзема, Фродо. Мора да се
бориш. - Знам што треба да правам. Мене ми го доверија
прстенот. Моја задача е. Лично моја!
Се слушаш ли? Знаеш ли како звучиш?
Тој го сака.
Мора да го добијам скапоцениот. Ни го украдоа.
Не, не. Скапоцениот. Ќе те измамат, ќе те повредат, ќе те
излажат. Господарот ми е пријател. Ти немаш пријатели.
Никој не те сака. Не слушам, не слушам. Ти си лажго и крадец.
Не. Убиец.
Ти победи. Оди си. Те мразам.
Што ќе беше без мене? Јас не спасив и обајцата. Преживеа
поради мене!
Не повеќе. Што рече?
Господарот се грижи за нас сега. Не си ни потребен повеќе.
Што? Никогаш да не си се вратил.
Не. Никогаш да не си се вратил.
Никогаш да не си се вратил.
Го избркавме. Отиде, скапоцен. Дојди, дојди, дојди. Смигл!
Види. Види што донесе Смигл.
Вкусно. Да.
Ќе му се згади. Не јадеме така.
Има само еден начин да се изеде.
Глупав и дебел. Го уништи. -Како да не? Немаше ни месо.
Ни требаат малку компири. -Што се тоа "омпири"?
Компири. Се варат, се печат.
Убав, златен, пржен чипс со риба.
И ти можеш да го одбиеш тоа? -Да, можам.
Риба.
Ти задржи го чипсот.
Безнадежен си.
Фродо?
Кои се тие? - Работници, слуги шна Саурон. Одат во Мордор.
Се собираат, наскоро ќе бидат свежи. - Подготвени за што?
За да го заштитат замокот. -Мора да одиме. Ајде.
Фродо, види.
Слон.
Никој не би верувал во ова.
Смигл?
Предолг е.
Ајде, Сем.
Врзете им ги рацете.
Не ви требаат многу жени. Често пати грешат така за џуџињата.
До брадата е.
Често пати веруваат дека нема половина жени. А се шират
насекаде. Затоа и...
Во ред е, без паника. Паднав.
Светлината на вечерната ѕвезда е вечна.
Јас ти ја давам по моја желба, како и моето срце.
Спиј. - Спијам.
Ова е сон.
Тогаш е убав сон.
Спиј.
Еднаш ми кажа
дека ќе дојде овој ден.
Ова не е крајот... ова е почеток.
Мора да одиш со Фродо.
Тој е твојот пат.
Мојот пат е сокриен од мене.
Веќе е под твоите нозе.
Не можеш се сопнеш сега.
Ако не веруваш во ништо друго,
тогаш верувај во ова,
во нас.
Каде е таа?
Жената којашто ти го дала накитот.
Нашето време овде е празно.
Времето е празно. Пушти ја. Пушти ја да отиде на запад. Пушти ја да
ја погреба љубовта кон тебе, љубовта за која што сонува секоја
Вила. - Тогаш би било само спомен.
Нема да ја оставам ќерка ми да умре овде. - Таа останува затоа
што се уште се надева. - Таа останува поради тебе. Таа припаѓа
кај нејзиниот народ.
Имаш шанса за друг живот...
... далеку од војна... болка... очај.
Зошто го велиш тоа?
Јас сум смртник, ти си Вила.
Тоа беше сон, ништо повеќе.
Ова ти припаѓа тебе.
Тоа беше подарок. Задржи го.
Господару?
Таа плови кон бескрајностите кои никогаш не умираат.
Што е?
Не сум сигурен.
Извидник!
Нападнати сме!
Сите во колона! -Помогнете ми да се качам!
Ти мора да ги одведеш луѓето до Источниот Врв. - Можам да се
борам. - Не!
Мора да го сториш ова. За мене.
Следете ме!